memory's profile(T_T)เพราะว่าฉันมันไม่ทั...PhotosBlogListsMore  |  Tools Help |
|
February 25 เรื่องเล่าจาก ม.เกษตรเรื่องเริ่มต้นขึ้นม.เกษตรศาสตร์ นักศึกษาหนุ่มคณะเสดสาดปี 2 คนหนึ่งกำลังตกหลุมรักนักศึกษาสาวคณะวิทยาปี 3; ทั้งคู่คบหากันจนเป็นแฟนมาได้ 2 ปี แล้วเรื่องไม่คาดฝันสำหรับหนุ่มนักศึกษาก็เกิดขึ้น โดยนักศึกษาสาวเริ่มเปลี่ยนใจไปสนิทสนมกับเพื่อนนักศึกษาชายคณะวิศวะ นักศึกษาสาวไม่โทรหาไม่มาเจอนักศึกษาหนุ่มแพทย์อีกเลย นศ.หนุ่มเลยทนไม่ไหว งัดไม้เด็ดครั้งสุดท้ายออกมา โดยการเขียนจดหมายบอกนักศึกษาสาว ว่า ถ้าเธอยังรักฉัน มาหาฉันที่ห้องยิมตอน 6 โมงเย็น ไม่งั้นฉันจะตัดนิ้วตัวเองออก วันละนิ้วจนกว่าเธอจะมา วันแล้ววันเล่า นศ.สาวก็ไม่มา นิ้วก้อยถูกตัดเป็นนิ้วแรกอง ตัดไปตัดมาจนนศ.ชายไม่มีนิ้วเหลือแล้ว นศ.ชายทรุดโทรมมาก จึงพยุงร่างและนิ้วทั้งสิบของเขาเข้าไปพักหอชาย จากนั้นมาเขาก็ไม่ออกมาจากห้องอีกเลย มีคนพบศพเขาในห้องในสามวันต่อมา สุดท้ายห้องนั้นก็ถูกปิดเอาไว้ไม่ให้ใครพัก จนแล้ววันหนึ่ง............. เทอมนี้เป็นเทอมที่มีนศ.มากกว่าปกติ มหาวิทยาลัยเปิดรับนศ.มากขึ้น ห้องพักในหอจึงไม่พอ>>เป็นเหตุให้นศ.นายหนึ่ง ;สมมติว่าชื่อ บี ต้องเข้าไปอยู่ในห้องพักที่ถูกปิดไว้ถึงสองปีเป็นรายแรก วันแรกของการอยู่ที่ห้อง เขามีความสุขมาก เพราะห้องสะอาดมาก เนื่องจากมีการบูรณะห้องใหม่ก่อนเขามาอยู่ เขาหลับตาลงนอนอย่างเป็นสุข จนได้ยินเสียงดังขึ้นในห้อง "กอก...กอก...กอก.. กอก เขาไม่ลุกขึ้นมาจากเตียงเพราะคาดว่าคงเป็นหนูหรือตัวอะไรวิ่งอยู่ วันที่สอง เขาก็ยังได้ยินเสียงอยู่ แต่ก็ไม่ลุกขึ้น เพราะคิดว่าเป็นหนู เขาได้ยินเสียงนั้นจนเป็นอาทิตย์แล้ว มันน่ารำคาญมาก คืนนี้เขาตัดสินใจว่าถ้าได้ยินเสียงอีก เขาจะไปดูที่ต้นตอเสียงให้รู้ว่ามันเป็นตัวอะไร และแล้วเสียงที่ไม่น่าพิศมัยก็ เกิดขึ้น กอก กอก กอก เขาทนไม่ไหวกับเสียงนั้นแล้วลุกขึ้น เสียงนั้นยังดังอยู่เหมือนกับเสียงการเขกโต๊ะ....กอก กอก กอก ต้นเสียงนั้นมาจากลิ้นชักโต๊ะนี่เอง เขาตัดสินใจส่องไฟฉายไปที่โต๊ะ แล้วพร้อมที่จะเปิด ลิ้นชัก....ดูให้รู้ไปเลยว่าเป็นอะไร.... ในใจของเขาสั่นไหวมาก เพราะเสียงเหล่านั้นไม่เหมือนกัน เสียงหนูที่ควรจะดังสลับกับเสียงร้องของมัน...แต่เอาเถอะ เราทนสงสัยต่อไปไม่ได้แล้ว เขาตัดสินใจชักลิ้นชักอย่างแรง.............ครืด ปรากฎภาพที่น่ากลัวออกมา......มือไม่มีนิ้ว สีขาวซีดจาง เอื้อมขึ้นมาจนเกือบถึงหน้าของเขา.......เขาตกใจมาก ถึงกับทำอะไรไม่ถูก แล้วก็มีเสียงพูดออกมาด้วยน้ำเสียงอันแหลมเล็กน่ากลัว สวัสดีโนบีตะ........เรามารับนายไปท่องอนาคตอ่ะ กว่าจะเปิดลิ้นประตูได้ตั้งหลายวัน.....เฮ้อเหนื่อยนะจะบอกให้ จบบริบูรณ์ อังอังอั่ง โตะเทวดาอิสึคิ โดราเอม่อนฮือ.......... Comments (4)
TrackbacksThe trackback URL for this entry is: http://memorytum.spaces.live.com/blog/cns!F3346BD0088612E6!606.trak Weblogs that reference this entry
|
|
|
